Right, before I die – Encounter with Andrew George.

DSCF5742

 

Zaterdagmorgen hadden we het privélege om met de fotograaf Andrew George zijn tentoonstelling ‘Right, Before I die’ te bezoeken. We gingen er met toch een ietwat bevreesd gevoel naar toe. Een tentoonstelling over mensen die dood gaan. Wat doet dat met een mens? Maar we hadden ook een open geest om te proberen te bevatten wat Andrew met dit project voor ogen had en hoe dit tot ons zou komen.

Als je een tentoonstelling bekijkt in het gezelschap van de maker, dan wordt je perceptie ongetwijfeld beïnvloedt door zijn aanwezigheid. In dit geval bleek Andrew George een ongelooflijk sociaal, open, boeiend en aangename mens te zijn. Zonder veel woorden gaf hij aan dat je hem alles kon vragen en na de inleidende tekst te lezen van Alain de Botton, jazeker, en een soort algemene impressie te krijgen van de opstelling van de tentoonstelling, kwamen de vragen los en hadden we een zeer goed gesprek over alle facetten van het werk. Onmiddellijk bleek dat Edward op elke vraag die je stelde een direct antwoord kon formuleren, hij had zichzelf die vraag ook wel gesteld, of had die overweging ook wel meegenomen in zijn beslissingen. En de vragen bleven komen….

Elk détail van de reeks is het resultaat van het goed bedenken van zijn concept en toch is zijn manier van fotograferen zeer gevoelig en met een groot buikgevoel. Gaande van de onderwerpskeuze, het centrum die aan dit project meewerkt, de keuze van cameraformaat, de relatie met de mensen, welk licht hij gebruikt, de grootte van zijn kaders in functie van de afbeeldingsmaatstaf van de hoofden van de mensen, de teksten die hij redigeert, de houtsoort van de kaders, de spiegel waarmee hij helemaal op het einde de reeks afsluit, elk element is overdacht en past binnen de opzet van de reeks. Boeiend.

Een zeer beklijvende tentoonstelling. Tof dat onze Brugse Musea deze reeks oppikten en in premiere kunnen tonen in Brugge. Een aanrader. De info kan je vinden in de vorige post.

DSCF5738

Comments are closed